I walk the maze of moments, but everywhere I turn to

begins a new beginning, but never finds a finish.

I walk to the horizon and there I find another.

It all seems so surprising and then I find that I know.

 

You go there you're gone forever .  I go there I'll lose my way.
if we stay here, we're not together.  Anywhere is ...

 

The moon upon the ocean is swept around in motion,

but without ever knowing the reason for its flowing in motion on the ocean.
The moon still keeps on moving.  The waves still keep on waving.
And I still keep on going.

 

You go there you're gone forever .  I go there I'll lose my way.
if we stay here, we're not together.  Anywhere is ...

 

I wonder if the stars sign the life that is to be mine
and would they let their light shine enough for me to follow.
I look up to the heavens, but night has clouded over.
No spark of constellation, no Vela, no Orion

The shells upon the warm sands have taken from their own lands.
The echo of their story, but all I hear are low sounds
as pillow words are weaving and willow waves are leaving,
but should I be believing and I am only dreaming

 

You go there you're gone forever .  I go there I'll lose my way.
if we stay here, we're not together.  Anywhere is ...

 

To leave the threat of all time and let it make a dark line.
In hopes that I can still find the way back to the moment.
I took the turn and turned to begin a new beginning.
Still looking for the answer.  I cannot find the finish.

It's either this or that way.  It's one way or the other.
It should be one direction.  It could be on reflection.
The turn I have just taken. the turn that I was making.
I might be just beginning.  I might be near the end. 

 

 

 

 

 

หลังจากงานบวชคุณนครเสร็จ วันถัดมาก็รีกลับบ้านที่ร้อยเอ็ด เกิดอาการคิดถึงบ้านขึ้นมาฉับพลัน คิดถึงแม่ด้วยแหละ ไม่ได้เจอตั้งนาน ไม่รู้ว่าสบายดีรึเปล่า ไหนๆ ก็กลับบ้านมาแล้วก็เลยถ่ายรูปเก็บไว้ เอาไว้ดูแก้เหงา (*_*)

 

เริ่มจากหน้าบ้านก็จะเห็นว่ามีแต่บ้านจริงๆ สวนรอบๆ ยังไม่ได้แต่งเลย บ้านนี้พึ่งสร้างเสร็จประมาณ 3 ปี แล้วคุณแม่ท่านก็ไม่มีเวลาจะดูแลสักเท่าไร รถที่จอดอยู่นี่ก็พึ่งซื้อมา เป็นรถจิ๊ปมือสอง เป็นความชอบส่วนตัวของท่านเลยทีเดียว แต่ก่อนเป็นรถนิซสัน แต่เดี๋ยวนี้ขายไปแล้ว ท่านว่าไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์อะไร (- -*)

 

                   

 

เข้ามาจากประตูหน้าจะค่อนข้างรก ตอนแรกตั้งใจเอาไว้รับแขก แต่ไปๆ มาๆ กลายเป็นที่เก็บของทำงานของคุณท่านไปซะงั้น เพราะว่าพอกลับจากโรงเรียนท่านก็ขนงานท่านมากองไว้ทางเข้า (- - ) ติดนิสัยอย่างนี้มาเหมือนกัน 555 แล้วทีนี้เวลามีแขกมาก็จะเข้าทางหลังบ้านแทน (-..-)บนผนังก็มีรูปติดไว้เยอะแยะ แต่ไม่มีรูปครอบครัวติดเลย บ้านนี้ไม่บ้ากล้อง ตอนนี้ที่ติดบนผนังก็มีพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระองค์รัชกาลที่ 5 แล้วก็พระบรมฉายาลักษณ์ของในหลวงกับพระราชินี ขอบอกว่ายังห่อพลาสติกอยู่เลย คุณท่านบอกว่ากลัวฝุ่น (-*-)

 

                   

 

นอกจากนั้นก็ยังมีรูปปักครอสติสฝีมือคุณท่านปักไว้ ท่านปักไว้ 5 รูป ยกให้คุณป้าไป 2 รูป เหลือไว้เอง 3 รูป ท่านปักไว้ตั้งแต่สมัยยังไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง ท่านตั้งใจว่าจะเอาไว้ประดับฝาบ้านท่านตอนที่มีเป็นของตัวเอง (เมื่อก่อนยากจน ไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง ย้ายบ้านแทบทุกปี คิดแล้วก็สงสารท่านมากๆ) ปักเสร็จก็เอาไปใส่กรอบแล้วห่อกระดาษหนังสือพิมพ์ ตอนนี้ก็มีบ้านแล้ว ก็ได้เอามาติด คิดไปก็ดีใจกับท่าน สำหรับเราแล้วคิดว่ารูปสามรูปนี้เป็นสมบัติที่มีค่าที่สุดของบ้านนี้เลย

 

 

พอมีบ้านเป็นของตัวเองแล้วก็เริ่มซื้อนั่นซื้อนี่เข้าบ้าน อย่างเช่นพวกนกติดฝาผนังพวกนี้ แล้วบ้านก็จะเริ่มรก แล้วคุณลูกที่นานๆ กลับมาบ้านทีก็จะบ่นกับคุณท่าน คราวหน้าจะมาเล่าต่อห้องครัวกับห้องนอน (*_*)

 

 

 

 

 

 

 

 

14 กุมภาพันธ์ 2550 เวลาประมาณ 22.00 น.

รวบรวมความกล้าโทรไปคุยกับพี่คนนั้น

คุยไปอย่างไรไม่รู้

แต่พรุ่งนี้พี่เค้ารับปากจะมาซ่อมคอมพิวเตอร์ให้

 

15 กุมภาพันธ์ 2550 เวลาประมาณ 14.00 น.

พี่เค้ามาซ่อมคอมพิวเตอร์ให้

แต่ว่าในฮาร์ดดิสก์ของพี่เค้า

ไม่มีโปรแกรมที่ตั้งใจจะเอามาให้

คอมพิวเตอร์ไม่ได้ซ่อม ก็เลยนั่งดูหนังกัน

ดูได้ประมาณครึ่งชั่วโมง

พี่เค้าก็คงจะเก้ ๆ กัง ๆ ที่อยู่ต่อละมัง

ก็เลยจะกลับ เราก็เลยลุกจะเดินไปส่ง

ไม่ทันตั้งตัวพี่เค้าก็กอดเราไว้

แล้วก็พูดว่า “ขอกอดสักพัก”

 

17 กุมภาพันธ์ 2550 เวลาประมาณ 16.00 น.

พี่เค้าชวนไปที่ Esplanade

เราทานอาหารที่ฟูจิ นั่งดื่มกาแฟที่ร้านในเครือ Star Buck

และดูหนังเรื่อง ศึกโค่นบัลลังก์วังทอง ที่ Esplanade Cineplex

ออกจากโรงหนังก็ประมาณ 4 ทุ่มแล้ว

ไม่มีรถเมล์กลับบางมด ก็เลยต้องไปค้างบ้านพี่เค้า

 

 

14^th February, 2007 at 10.00 p.m.

I decide to talk with P’Arm

I don’t know what is I say.

At last, P’Arm will come

to check my computer tomorrow.

 

15^th February, 2007 at 2.00 p.m.

P’Arm come for check my computer.

But his harddisk is no have

any necessary program.

Finally, we are just watch movies.

30 minutes late, P’Arm decide to get home.

Unexpectedly, P’Arm hold me in his arms.

And he say “May I hold you for a moment.”

 

17^th February, 2007 at 4.00 p.m.

P’Arm invite me to Esplanade.

We have Japanese food at Fuji,

coffee break at Star Buck,

and watch a movie

“Curse of Golden Flower”

at Esplanade Cineplex.

After the movie, it is 10.00 p.m.

There is no bus for Bangmod,

so I decide to stay at P’Arm’s home.