Profil von สหัสพลTOMFotosBlogListenMehr  |  Extras Hilfe |
Time's Scar When was the start of all these?
When did the cogs of fate begin to turn?
Perhaps it is impossible to grasp the answer now,
From deep within the flow of time...
But, for a certainly, back then.
We loved so many, yet hated so much.
We hurt others and were hurt ourselves...
Yet even then, we ran like the wind,
Whilst our laughter echoed,
Under cerulean skies...
    “ชีวิต ความรัก และความตาย” กับการดิ้นรนที่จะฝ่าขวากหนาม เพื่อให้หลุดพ้นห้วงแห่งเวลา... จะมีใครคิดบ้างว่าในจักรวาลที่กว้างใหญ่ไพศาล จะมีดวงดาวที่เปรียบเหมือนคู่แฝดอยู่ด้วย ต่างกันก็แค่เวลาเท่านั้น คุณอาจต้องหลั่งน้ำตาให้พวกเขา KISS และ SEARCH
วันนี้เอาเกม CHRONO CROSS มาฝาก เป็นเกมเก่าแล้วล่ะของเครื่อง PLAY STATION I เนื้อเรื่องมันมีอยู่ว่า โลกที่อาศัยอยู่นั้นมันเป็นโลกคู่ขนาน โลกทั้งสองต่างดำเนินไปเหมือนๆ กัน จนมาวันหนึ่งที่ SEARCH พระเอกของเรื่องลืมตาตื่นขึ้นมา พบว่าได้หลุดมาอยู่ที่โลกคู่ขนานนี้แล้ว และที่แย่กว่านั้นตัวตนที่สมควรอยู่บนโลกคู่ขนานของเขา (SEARCH อีกคน) ได้ตายไปนานแล้ว ดังนั้นคนที่รู้จักเขา คนที่เขาเคยคุยด้วยทุกวัน มาวันนี้ไม่มีใครรู้จักเขาแล้ว เขาจึงต้องออกเดินทางเพื่อหาทางแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น
ตอนจบของ CHRONO CROSS มีคำพูดที่ซึ้งๆ ด้วยนะ เป็นคำพูดที่ KISS (นางเอก) พูดกับ SEARCH “ตอนนี้คือเวลา...ที่พวกเรารอ เราจะไม่ต้องทนทรมานอีกต่อไป...เมื่อร่างเราได้ดับสูญลง โลกมีหน้าที่สร้าง แต่เมื่อเราเกิดขึ้นมาแล้ว...สิ่งเหล่านั้นไม่จำเป็นต้องคิดถึงอีกต่อไป เราควรทำสิ่งที่มีคุณค่า สร้างชีวิตให้มีความหมาย จะใส่ใจกับความตายไปทำไม ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอแล้ว ไม่เช่นนั้นแล้ว ตัวเราเองก็คงไม่ต่างอะไรกับเม็ดทราย... เมื่อเวลารวมเป็นหนึ่ง...เราต่างต้องกลับไปยังมิติของเรา สักวันหนึ่ง...สัญญานะว่า เราจะต้องกลับมาพบกันอีก ไม่ว่าเวลาใด...หรือสถานที่ไหน... “ฉันรักคุณ” คุณทำให้ฉันได้รับรู้ถึงความจริงของการเกิดและการดำรงอยู่ แต่เวลานี้เราคงต้องเอ่ยยลา SEARCH ไม่ว่าอีกเนิ่นนานสักเพียงไร ฉันจะรอ...”
ที่เอามาให้ดูกันนี่ไม่ได้มีความหมายแอบแฝงอะไรหรอกนะ แต่ว่าแค่ชอบก็เลยเอามาฝาก ชอบตรงคำโปรยภาษาอังกฤษข้างบน ก็เลยเอามาเท่านั้นเอง ตอนนี้ปิดซัมเมอร์แล้วล่ะ เหลือตอนเปิดเทอมอีก 4 วิชา ก็จะได้จบแบบชาวบ้านเขาแล้ว เรียนคนเดียวก็คงต้องเข้มแข็งให้มากๆ
เมื่อวานไปดูหนังกับอิคคิวเรื่อง PIRATES OF THE CARIBEAN III หนังสนุกมากๆ เสียดายหลับไปตอนกลางๆ เรื่อง ก็เพราะว่าอดนอนอ่านหนังสือสอบ DIFF นี่แหละ วันเสาร์นี้อิคคิวก็จะบวชแล้ว และก็คิดว่าจะไปงานบวชด้วย งานนี้คงจะได้เจอเพื่อนๆ ENV12 หลายคน
ถนนสายใหม่ตั้งแต่เริ่มเรียนซัมเมอร์มา เราก็รู้สึกเหมือนว่าเรียนตามลำพัง เฟิร์นไม่ค่อยมาเรียน ทั้งไม่สบาย ทั้งมีธุระ ดูเหมือนว่า 24 ชั่วโมงสำหรับ 1 วัน หรือ 7 วันใน 1 สัปดาห์ของเฟิร์นไม่พอใช้ แต่กับผมสิ แต่ละวันผ่านไปอย่างเงียบสงบ ในใจมีความสุขลึกๆ อย่างบอกไม่ถูก การที่ผมไม่ได้เจอเพื่อนที่ร่วมเรียนด้วยกันมาตลอด 4 ปี คงเป็นการปลดหน้ากากของผมลง
ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา ผมคงกล่าวโทษใครได้ไม่เต็มปากนัก ดังนั้นสรุปแล้วความผิดทั้งหมดคงมารวมที่ผมคนเดียว การมองโลกในแง่ดีเกินไป ความปรารถนาที่จะโอบอุ้มใครต่อใคร มันกลายเป็นยาพิษที่กลับมาทำร้ายตัวเอง เมื่อปี 1 นั้น ดวงตะวันยังสดใส แต่ตอนนี้ล่วงเข้าสู่ปีที่ 5 แม้แสงจากดวงดาวก็ไม่อาจส่องลงมาถึง ต้นไม้ที่คอยหยิบยื่นผลของตนให้คนอื่น สุดท้ายก็คงถึงคราวต้องสิ้นร่างลง
แม้ว่าต้นไม้ต้นนั้นจะเหี่ยวแห้งและกลับสู่ดิน แต่ก็ยังคงเหลือเมล็ดพันธุ์อยู่ เมล็ดพันธุ์ที่อ่อนแอนี้จะผลิใบอีกครั้ง จะเติบโตและเข้มแข็ง ให้สมดังปรารถนาของผมและเหล่าผู้คอยอุ้มชูทั้งหลาย แม่ อาจารย์จินต์
เมื่ออาทิตย์ที่แล้วอิคคิวแวะมาหาเพื่อฆ่าเวลาก่อนที่จะน้องไปเลี้ยง มันเป็นความรู้สึกที่น่ายินดีของผู้ถูกเยี่ยมเยือน นั้นคงเป็นหลักฐานที่ดีที่บอกผมว่า ถึงแม้มนุษย์อย่างผมจะรักและหวงแหนความสงบ ชื่นชมในโลกส่วนตัวขนาดไหน ก็ยังคงปรารถนาที่จะมีเพื่อนกับเขาเหมือนกัน จากนี้ไปจนจบ สิ่งที่เรียกว่าเพื่อน อาจจะมีโอกาสพบน้อย นับจากนี้อีกครึ่งปี เป็นที่แน่นอนที่จะต้องเรียนตามลำพัง อย่างน้อยจนกว่าจะถึงเวลานั้น ก็ขอให้หัวใจได้เข้มแข็ง
ในเรื่องของความรักนั้น ผมก็ยังรอเขา จนถึงวันนี้ทุกถ้อยคำที่เขาพูด ก็ยังทำร้ายจิตใจผมอยู่เสมอ แต่ก็ยังรอเขากลับมา เผื่อว่าเขาจะคิดผิดที่ทิ้งผมไป เผื่อเขาจะกลับมา แม้ว่าผมจะเปิดใจ แต่ไม่ว่าใครที่เข้ามาก็อยู่กับผมได้ไม่นาน ยิ่งเปิดใจก็ยิ่งเจ็บ อย่างนั้นก็ควรปิดไว้ ปล่อยให้เวลาล่วงผ่านไป แล้วกระแสสังคม จะชักนำผมไปสู่ทางที่มันปรารถนา หากว่าพรหมลิขิตมีจริง ก็หวังว่าสักวันจะได้พบวันนั้น วันที่มีความสุขวันที่หัวใจหยุดแสวงหา
L2 ให้ทุกสิ่ง เสียทุกอย่างกลับไปเล่นเกม Lineage2 อีกแล้วล่ะ หลังจากที่ Admin หอพักปลด Port ให้
ผมรู้ดีว่ากลับไปเล่นแล้วจะเจอกับอะไร ต้องเจอกับคนที่ทำร้ายผมอย่างเจ็บปวด
คนที่ทำร้ายผมทั้งคำพูด และการกระทำ คำพูดที่ไม่อาจให้อภัยได้
“Old toy ... of course.. .Must be bored !” ประโยคเดียวที่ทำลายหมดทุกอย่างในหัวใจ
วันนี้ได้พบคุณ แน่นอน เราต่างคนต่างอยู่ รู้ว่า Online แต่ก็มองผ่าน
เห็นคณพิมพ์ผ่านช่อง Chat ว่าจะต้องไปอังกฤษ ในใจครั้งแรกรู้สึกเสียดาย ใจหาย
แต่ต่อมาสักพักกลับรู้สึกอยากแช่งให้เครื่องบินตก แต่พอมาตอนนี้กลับรู้สึกใจหวิวๆ
ผมอยากให้ใจผมเป็นอิสระ ไม่มีอะไรมาผูกมัด แต่เรื่องคุณเพียงเรื่องเดียวที่ไม่อาจตัดได้
ผมเข้าใจดีว่าผมควรทำอะไร แต่ความเข้าใจกับความรู้สึกทำไมมันสวนทางกัน
เรื่องของเราจบแล้ว และผมรู้ว่าผมจะต้องเดินต่อไป ไม่ว่าผมจะเจ็บปวดเท่าไร
    ความฝันกับข้อสอบ (A Dream and A Test)วันจันทร์ที่ผ่านมามีสอบสมการเชิงอนุพันธ์
กว่าจะมีสมาธิอ่านก็ปาเข้าไปถึงคืนวันอาทิตย์ก่อนสอบแล้ว
จริงๆ แล้วเป็นวิชาที่อ่านแล้วสนุกนะ
แต่ว่าพอจะอ่านทีไรก็ผลัดไปเรื่อย
เริ่มอ่านคืนวันอาทิตย์มาจนถึงก่อนสอบตอนบ่าย
เบลอมากๆ แต่ก็ทำไปเรื่อยๆ ถูกมั่งผิดมั่ง
ทำจนเสร็จ ก็รีบกลับมานอนที่ห้อง
มาถึงห้องตอน 4 โมงเย็นก็นอนเลย น้ำไม่อาบ
นอนจนถึง 7 โมงเช้า สะดุ้งตื่นเพราะฝัน
ฝันถึงข้อสอบข้อหนึ่งที่ทำไม่ได้
ในฝันเฉลยให้อย่างชัดเจน
ตอนมีสติดันคิดไม่ออก น่าสงสารตัวเอง
Last Monday I have a mid-test
for Differential Equation.
I’m just read lectures on Sunday’s night.
I think Diff is wonderful subject,
but I always lazy to read it.
I do my hard test and
get back to my room at 4.00 p.m.
I am going to bed without take a bath.
I wake up at 7.00 a.m. because my dream.
The dream is about my test.
I dream about the solution to solve the test.
Oh, why don’t I can do when I have the test?
|
|
|
